Op een zomerse dag gaan Rodaina, Jinthe en Kris van’t Karregat in Eindhoven op bezoek bij Ton van Hugten (88 jaar). Ze kunnen lekker buiten zitten in een bijzondere tuin met kunstwerken van meneer Van Hugten over onderwerpen die hem na aan het hart liggen. Daar hoort ook de Tweede Wereldoorlog bij en hij kan boeiend vertellen over de dingen die hij toen meemaakte.
Kunt u iets vertellen over de radio die werd verstopt?
‘Zoals je weet waren wij in oorlog met Duitsland. Daarom waren hier veel Duitse soldaten. Daar waren wij best wel bang voor. Ze gingen bijvoorbeeld bij het winkeltje van mijn tante Bets, hier in de straat, allerlei spullen halen. En die namen ze dan mee zonder te betalen. Ook was het verboden om een radio in huis te hebben. Maar mijn vader wilde de radio niet inleveren. Hij groef een heel groot gat in de tuin en deed daar de radio in. Na de oorlog gingen we kijken of er iets van over was. En wat denk je…hij was nog helemaal in tact. Mijn vader had de radio dan ook in een zinken kist gedaan voordat hij de grond in ging!’
Was u bang tijdens de oorlog?
‘Ik was een kind en was me niet altijd bewust van het gevaar. Soms liep ik naar buiten en dan haalde mijn moeder mij snel weer naar binnen. Vooral mijn ouders waren bang, die wisten precies wat er gebeurde. Als kind heb je dat niet in de gaten. Regelmatig vlogen er vliegtuigen en bommenwerpers over. Op een dag vlogen er honderden vliegtuigen over het huis die bommen lieten vallen. Alle ramen waren kapot. Toen kregen we oorlogsglas. Dat was veel dunner dan normaal glas en je kon er amper doorheen kijken.’
Hadden jullie een eigen schuilkelder?
‘Als het luchtalarm afging, moesten wij zo snel mogelijk naar de schuilkelder. Er waren dagen dat het luchtalarm wel drie keer op een dag afging. Onze schuilkelder is nog steeds hier in huis te zien, want ik ben hier altijd blijven wonen. Ieder huis had toen zo’n kelder, maar er zijn er niet veel bewaard gebleven. Kom maar eens kijken.’ Meneer Van Hugten loopt naar de schuilkelder, eigenlijk een soort kelderkast met een trapje naar beneden. Hij doet voor hoe zijn moeder ging staan om hem te beschermen als ze in de schuilkelder waren. Het is wel heel krap…
Koloniale sporen in mijn buurt
Oorlog in mijn Buurt
Oorlog in mijn Buurt
Heb je een vraag aan ons? Wilt u meedoen als verteller, als basisschool, of een bijdrage leveren door een interview te begeleiden? Neem contact op, we helpen graag verder.