‘In Suriname was iedereen één’

Mohammed, Hamza, Abdel en Badr uit Amsterdam-Noord  gaan Hilly Soe Agnie interviewen. Ze ontmoeten elkaar in een mooie, zonnige ruimte in de Elifschool. De koekjes staan klaar en zo ook de vragen op hun papiertje. Ze hebben zich goed voorbereid op het Interview en voelen zich snel op hun gemak. Mevrouw Soe vertelt de leerlingen dat ze nu 71 jaar is en 9 jaar oud was, toen ze vanuit Suriname naar Nederland kwam. Dan gaat het interview echt van start.

Hoe zag uw leven eruit in Suriname?
‘Wij behoorden in Suriname tot een familie die geld en luxe hadden. Mijn vader was minister en wij werden met een chauffeur naar school gebracht. In Nederland hadden we dat niet. Hier hadden we ook geen groot huis meer. Mijn vader kon niet meer werken door zijn gezondheid.
In Suriname werden wij heel beschermd opgevoed en mochten we niet met andere kinderen spelen. Dat was in Nederland anders en deden we wat we wilden, dus dat was ook wel een voordeel. Elk voordeel heeft zijn aandeel en andersom.’

Hoe was de reis naar Nederland?
‘De reis was veertien dagen op  een groot schip. Per boot reizen is natuurlijk wel leuk en spannend, maar ik en mijn broertjes en zusjes werden zeeziek, dus het was geen leuke reis.

Miste u Suriname?
‘Ja, ontzettend. Ik ben tot mijn negende in Suriname geweest en toen ben ik naar Nederland gekomen met mijn vader, mijn moeder en mijn broers en zussen. We waren met negen kinderen thuis.

Ik wilde niet weg. Ik had daar een leuke school. Ik wilde niet weg van mijn vriendjes en vriendinnetjes. Wat ik miste van Suriname was mijn klas. Ik had een hele leuke klas.  Er waren allemaal donkere mensen, dus er waren geen mensen die niet van mijn kleur waren. Het was gewoon heel leuk.  In Suriname was ik me niet bewust wie ik was, maar hier wel. In Suriname was ik bruin, ik voelde me blij, maar hier niet. Ik was het enige bruine kind in de klas. Toen waren er niet zoveel donkere mensen hier.  Op school werd ik gepest. Men dacht dat ik afgaf en dat ik stonk.  Dat vond ik heel raar, want dat had je natuurlijk niet in Suriname.  In Suriname was iedereen één.’

Wilt u wat over uw familie vertellen?
‘Ik ben een mengelmoes, mijn grootvader was Chinees, mijn grootmoeder was een volbloed Hindoestaanse.  Mijn grootmoeder is toen met mijn grootvader getrouwd en werd toen verstoten. Mijn grootmoeder moest dus van haar familie weg. Aan de andere kant  van de familie heb ik een grootvader die van Joodse afkomst is. Nederland ging naar Afrika om mensen te pakken en tot slaaf te maken.  Door de driehoek slavenhandel is er een mix van Europees, Afrikaans en Aziatisch in mijn afkomst terug te vinden.’

Bent u weleens teruggegaan naar Suriname?
‘Ik besefte me dat ik best wel vaak naar Suriname wilde gaan. Dus in 2023 ben teruggegaan naar Suriname. Maar ja, ik heb hier mijn kinderen. Ik  heb hier mijn kleinkinderen. Ik heb hier mijn achterkleinkinderen. Ik besefte dat ik wel een Surinaamse ben in hart en nieren. Ik besef dat ik een Surinaamse ben met een Hollandse achtergrond. Het is wat het is.’

Bent u weleens gediscrimineerd?
‘Ik wilde als kind, toen ik 15 jaar oud was, model worden.  Dat heb ik ook gedaan maar het was wel een gevecht, omdat men geen donkere make -up en mijn haar, dat ik prachtig vond,  niet leuk vond. Dus ik was continu aan het strijden tegen hetgeen wat ik eigenlijk ben.  Dus in die zin heb ik mijn droom moeten laten varen.’