‘Na de oorlog werden NSB’ers opgepakt en in kamp Schoorl gezet’

Mirthe, Sophie, Ahmed en Fabian van de Willem-Alexanderschool in Bergen interviewen de 89-jarige Han Meijer. Hij was vroeger de burgemeester van Schoorl. Dat vinden de kinderen wel bijzonder. Ze mogen het interview houden in de lerarenkamer, waar ze lekker op de loungebank gaan zitten, tegenover meneer Meijer.

Wat voelde u toen de oorlog begon?
‘Ik was vijf jaar en was die dag buiten aan het spelen, toen er ineens een heleboel vliegtuigen overvlogen. De buurman zei tegen mij: de oorlog begint! Deze vliegtuigen bombardeerden het vliegveld van Bergen. Daar stonden allemaal jachtvliegtuigen met Nederlandse piloten en die werden beschoten door de Duitse vliegtuigen en bommenwerpers. Op dat moment was ik niet bang; ik had geen idee wat oorlog betekende.’

Wat heeft op u de meeste indruk gemaakt?
‘Duitsers vorderden ons huis in Schoorl, zes soldaten kwamen in onze woning. Wij moesten weg en moesten maar zien waar we heen gingen. Gelukkig hadden wij familie in Warmenhuizen bij wie we konden wonen. Ik ging al in Warmenhuizen naar school omdat de school in Schoorl in beslag was genomen door de Duitse soldaten. Er reed een trammetje tussen Schoorl en Warmenhuizen, waarmee ik dan naar school ging.

De school ging meestal gewoon door in de oorlog. Alleen als er een alarm afging moesten we binnen blijven. Vaak speelden we ook buiten; het leven ging gewoon door. Toen we na een paar jaar terug mochten naar ons huis in Schoorl, konden we aan de trap zien dat er Duitse soldaten hadden gewoond. De trap was door de ijzers onder hun laarzen helemaal uitgesleten.’

Kende u iemand die moest onderduiken?
‘Mijn vader moest onderduiken. Alle mannen tussen de 25 en 45 jaar werden opgeroepen om voor de Duitse bezetter te werken, dus ook mijn vader. Als je dat niet wilde, moest je onderduiken.

Mijn vader kon gewoon bij ons thuis onderduiken, en als we gewaarschuwd werden dat er een razzia kwam klom hij in de turfkoker. Die zat boven de open haard, waar een ketel hing. De turfkoker liep vanaf beneden naar de zolder. Bij een razzia ging mijn vader in de smalle turfkoker op twee latjes staan en was hij heel stil totdat hij wist dat het weer veilig was. Dat duurde soms wel twee uur. Hij kon in de turkoker omdat hij heel mager was.

Soms kwamen ze ineens langs terwijl we niet gewaarschuwd waren, dan schrok ik heel erg. Mijn vader klom dan razendsnel de turfkoker in… Gelukkig hebben ze hem nooit gevonden.’

In Schoorl was er kamp Schoorl. Wat weet u daarover?
‘Kamp Schoorl bestond uit allemaal barakken die daar in 1936 waren neergezet voor Nederlandse soldaten. De dreiging van een oorlog werd toen al gevoeld. Toen Duitsland Nederland bezette kwamen er allemaal Duitse soldaten in de barakken. Van mijn ouders mocht ik geen contact hebben met ze. Ze mochten ook niet aardig zijn omdat ze de bezetter waren, maar sommige Duitse soldaten waren best aardig. Na de oorlog werden NSB’ers opgepakt en in kamp Schoorl gezet. De Duitse soldaten zag ik vertrekken, ze marcheerden in grote groepen van Schoorl naar Den helder waar ze op transport werden gezet naar Duitsland.’