‘Ik moest met mijn ouders mee naar Nederland, maar eigenlijk wilde ik dit niet’

Buiten op het schoolplein van basischool De Troubadour in Eindhoven spreken Benthe, Mahir en Luuk met Henk Bhawanidin (70 jaar, geboren in 1956). Na een wat hectische start volgt een mooie ontmoeting. Ze spreken onder andere over zijn overgrootouders, die als contractarbeiders in Suriname moesten werken. Meneer Bhawanidin is geboren in Paramaribo. Na de onafhankelijkheid van Suriname verhuisde het gezin naar Nederland. Hij was toen 23 jaar.

Wat weet u over uw voorouders?
‘Twee generaties terug waren mijn familie contractarbeider in Suriname, zij werden uit India naar Suriname gebracht. Ze sloten een contract af met elkaar ondanks dat ze elkaars taal niet spraken, dit contract was voor tien jaar. Ze kregen echt heel weinig voor al het werk dat ze deden. Ze moesten op de plantages werken, koffie, katoen, suikerriet… Ze moesten het planten, zaaien en oogsten, het was echt landbouwwerk. Maar voor 10 cent per week kan je natuurlijk niet rondkomen.

Later ben ik zelf nog drie keer naar Suriname geweest en ik heb ook twee plantages bezocht. Dit roept veel emoties op, maar ik was niet boos. Jij hebt niks gedaan tegen mij dus ik ben niet boos op jou. Dat werkt niet, zo gaan we niet met elkaar om.

Nu heb ik geen familie meer in Suriname, geen verbinding meer met het land, dus ik heb dat hoofdstuk afgesloten.’

Hoe was het toen u opgroeide in Suriname?
‘Mijn voorouders waren erg belangrijk voor mij, zij zijn de roots van ons bestaan. Zo ook mijn Nana en mijn Nani, mijn opa en oma. Thuis waren wij met veel, in totaal waren wij met acht, ik had nog vijf andere broers en zussen. Wij spraken veel Nederlands, onze school was Nederlands omdat Suriname ook van Nederland was toen. Maar wij hadden het erg goed in Suriname.

Mijn vader was goudsmid en mijn moeder werkte ook al. Wij hadden thuis een goed leven door het werk dat zij deden. Voor de Surinaamse begrippen hadden wij een goed huis. Ik vond het altijd fijn om met zo veel thuis te zijn, het was heel gezellig en we speelden veel met elkaar. Ik speelde eigenlijk altijd graag buiten met mijn vrienden van toen. Het maakte voor mij niet uit wie je was, wat je huidskleur was of waar je vandaan kwam. Ik ben altijd goed geweest in vrienden maken.’

Waarom ging u naar Nederland?
‘Ik moest met mijn ouders mee naar Nederland, maar eigenlijk wilde ik dit niet. Mijn vader had meerdere broers en zussen en zij waren bijna allemaal in Nederland gaan wonen. Toen het slechter ging in Suriname, besloten ook mijn ouders naar Nederland te gaan. Met het vliegtuig zijn we naar Nederland vertrokken en hebben we eerst in Rotterdam gewoond en daarna zijn we naar Eindhoven gegaan. Ik heb er het beste van gemaakt. In Nederland ging het toen gelukkig heel gemakkelijk voor ons.’