Charlotte Johan (1946) vertelt aan Ridvan en Venniya van De Troubadour in Eindhoven over haar jeugd in Indonesië en haar komst naar Nederland. Ze is geboren op Soerabaya, als middelste van vijf kinderen. Ze heeft een oogafwijking en wordt daarom in 1952, als ze zes jaar oud is, alleen naar Nederland gestuurd voor een oogoperatie. Haar ouders volgen een half jaar later en worden in oude barakken in Eindhoven gehuisvest.
Hoe was de reis naar Nederland?
‘Ik ging zonder mijn ouders vanuit Indonesië naar Nederland met de boot. Het was heel spannend en ik wist niet zo goed wat er gebeurde, ik liet het op me afkomen. Ik kwam met een luxe schip en de reis duurde vier weken. Ik voelde mij erg eenzaam zonder mijn familie. De tantes van mijn moeder haalden mij op in Nederland, en ik ging bij hen wonen. Zij waren heel goed en lief voor mij. Mijn ouders kwamen een half jaar later ook naar Nederland.’
Hoe was dat?
‘Toen mijn ouders er waren, gingen we samen in barakken wonen. Het weer was heel koud en anders dan we gewend waren en ook het eten dat we hier kregen was anders. Het was erg vet en dat viel niet goed bij ons.
We zaten met veel mensen in een klein huisje. De muren waren gordijnen en het was er eigenlijk best wel vies. We hadden twee achterkamers, een huiskamertje met een houtkachel, en daar stond ook een extra bed. Ondanks alles hadden we wel echt veel lol en haalden we kattenkwaad uit.’
Wat is belangrijk voor u?
‘Ik zou graag meegeven dat je ervoor moet zorgen dat je goed omgaat met alle mensen uit alle culturen, zonder oordeel. Iedereen is goed en iedereen is mens. Je bent niks meer of minder waard ook al heb je een andere huidskleur.’
Oorlog in mijn Buurt
Aankomst in mijn buurt
Oorlog in mijn Buurt
Heb je een vraag aan ons? Wilt u meedoen als verteller, als basisschool, of een bijdrage leveren door een interview te begeleiden? Neem contact op, we helpen graag verder.