Florian, Marit en Berlin moeten even zoeken naar het huis van Gerda Narain (1958). Ze zijn met de fiets van hun school, de Talisman in Eindhoven, vertrokken. Als ze binnenkomen herkennen ze mevrouw Narain van het schoolplein want ze werkt er als overblijfmoeder. In de huiskamer zijn mooie afbeeldingen en beeldjes te zien van hindoestaanse goden. Mevrouw Narain is geboren is Suriname en kwam op 20-jarige leeftijd naar Nederland.
Waarom zijn uw voorouders naar Suriname gekomen?
‘Mijn voorouders kwamen uit India, uit de streek Bihar. Ze kwamen naar Suriname omdat daar werk was. Na de afschaffing van de slavernij hadden de plantages nieuwe arbeiders nodig. Mijn overgrootouders kwamen met een contract en gingen werken op suiker- en koffieplantages. Er werd hen beloofd dat ze na tien jaar terug naar India konden gaan, maar dat gebeurde vaak niet.
Het leven was zwaar, ze werkten hard op het land. Toen hun contract afliep, gingen ze zelf groenten verbouwen en verkopen. Ze werkten niet meer voor een baas, maar leefden van hun eigen grond.
Mijn ouders werkten ook hard. Mijn vader werkte in de bouw, maar overleed toen ik zes jaar was. Mijn moeder werkte op de plantage en deed ook schoonmaakwerk. We hadden het niet breed, maar we redden ons samen.’
Hoe was het om op te groeien in uw gezin?
‘Ik groeide op in een groot gezin met acht kinderen, ik was de vijfde. We moesten allemaal meehelpen in huis en met werk. Als kind deed ik kleine klusjes, zoals afwassen bij buren. Daar verdiende ik ongeveer 10 cent mee. Dat lijkt nu weinig, maar toen was dat normaal.
We hadden niet veel geld, maar we waren wel heel hecht. We deden alles samen. Ondanks de armoede kijk ik terug op een fijne jeugd. Mijn moeder werkte heel hard en zorgde voor ons allemaal. Wij hielpen waar we konden.
Dat maakte ons sterk en zorgde ervoor dat we goed met elkaar omgingen. Ook later, toen we naar Nederland verhuisden, bleef die band belangrijk. Langzaam kwam de hele familie weer bij elkaar.’
Hoe was het om van Suriname naar Nederland te verhuizen?
‘Ik kwam in 1979 naar Nederland, ik was toen 20 jaar oud. Mijn ouders hadden een huwelijk voor mij geregeld, zo ging dat in die tijd. De reis was niet makkelijk. Ik moest mijn familie achterlaten en begon helemaal opnieuw in een ander land.
In Suriname was het warm en vertrouwd. In Nederland kwam ik ineens in de kou terecht, zelfs in de sneeuw. Dat was een enorme verandering.
We gingen weg omdat het onrustig werd in Suriname na de onafhankelijkheid. Er was een staatsgreep en het werd onveilig. Mijn broertje vluchtte eerst naar Nederland, daarna volgde de rest van de familie. Het begin was zwaar, maar stap voor stap bouwde ik een nieuw leven op.’
Hoe veranderde uw leven toen u in Nederland ging werken?
‘Toen ik in Nederland kwam, ging ik na een jaar werken in een conservenfabriek. Daar verwerkten we producten van blik naar pot. Later ben ik in de gastzorg gaan werken.
Mijn ex-man had verschillende banen: hij was lasser, maakte treinen schoon en werd later machinist. Langzaam bouwden we een nieuw bestaan op. Ik kreeg drie kinderen en steeds meer familie kwam ook naar Nederland.
Mijn leven veranderde veel, maar ik bleef altijd dichtbij mijn cultuur en geloof. Ik ben hindoe en dat is belangrijk voor mij.’
Oorlog in mijn Buurt
Aankomst in mijn buurt
Aankomst in mijn buurt
Heb je een vraag aan ons? Wilt u meedoen als verteller, als basisschool, of een bijdrage leveren door een interview te begeleiden? Neem contact op, we helpen graag verder.