Tessa, Nienke, Isabel en Milo gaan op bezoek bij de 59-jarige Bingul Eren, die geboren is in Turkije. Bij aankomst worden ze heel vriendelijk door haar verwelkomd. Ze begeleidt de leerlingen van basisschool Philipsdorp in Eindhoven naar de achterkant van het huis, waar een aanbouw is met een schattige kachel waarop thee wordt gemaakt. Ze krijgen heerlijke oliebollen. Isabel wil het liefst de hele dag blijven om oliebollen te eten.
Waar bent u geboren?
‘In een dorp in Posof. Daar gebruikten we geen auto’s, maar paarden voor boodschappen en andere taken. Er was geen waterleiding, dus we moesten water halen met een emmer bij een waterput. Tegenwoordig is alles anders: er zijn auto’s en voorzieningen zoals hier in Nederland.
Ik ben alleen naar de basisschool geweest. Mijn favoriete vak was muziekles, omdat ik een mooie stem heb. Ik mocht vaak zingen, en dat vond ik erg leuk. Later ben ik naar een stad verhuisd.’
Hoe vindt u het in Nederland?
‘Op mijn 17de trouwde ik en een jaar later kwam ik naar Nederland. Kort daarna was ik zwanger. Ik heb drie kinderen, onder wie een tweeling. Het was moeilijk in het begin omdat ik hier alleen naartoe verhuisde. Gelukkig hielp mijn schoonfamilie mij om me thuis te voelen. Ik ging vaak met mijn schoonzusje de stad in. Zij was mijn beste vriendin, zo close dat iedereen dacht dat we echte zussen waren.
Nu vind ik het hier leuk. De mensen en de buurt waar ik woon zijn fijn, en de mensen zijn vriendelijk.
Ik heb vier jaar niet naar Turkije kunnen gaan. Toen mijn moeder mij eindelijk zag, moest ze flauwvallen. We hielden contact via brieven, en ik stuurde haar foto’s van mijn kinderen. Vorig jaar vonden mijn dochter en familie deze foto’s terug in Turkije. Ik ga tegenwoordig elk jaar op vakantie en zie mijn familie. Alleen mijn ouders zijn overleden, die mis ik nog steeds heel erg.’
Heeft u gewerkt in Nederland?
‘Ja, bij Philips, bij de videocassette-afdeling en bij Champions. Het was leuk, omdat er veel mensen uit verschillende landen werkten. Mijn werkgevers waren goed en lief voor mij.’
Wat is uw favoriete Nederlandse eten?
‘Ik vind stamppot heel lekker, met andijvie en roomboter. Mijn buurvrouw leerde mij dit gerecht, en ik leerde haar Turkse gerechten. Ik noem haar abla, wat zus betekent en familiegevoel uitdrukt. Wij zijn net als echte zussen voor elkaar.’
Oorlog in mijn Buurt
Oorlog in mijn Buurt
Oorlog in mijn Buurt
Heb je een vraag aan ons? Wilt u meedoen als verteller, als basisschool, of een bijdrage leveren door een interview te begeleiden? Neem contact op, we helpen graag verder.