De Duitsers stonden buiten te brullen: ‘Doe open, doe open, doe open!’

Attie Hiemstra, die als peuter de oorlog beleefde in Sudhoek in Sint Annaparochie, vertelt met veel details over hoe haar familie haar ooms in huis verborg. Dean, Souad, Alysia en Ilse van ‘t Fonnemint luisteren geboeid naar het verhaal over de bedstee, terwijl de lieve poes van mevrouw Hiemstra door de kamer loopt. Zij vertelt de kinderen ook hoe ze destijds de Duitsers voor de gek hielden.

Waarom waren uw ooms ondergedoken bij u thuis? 
‘Mijn ooms, de broers van mijn vader, waren bij ons ondergedoken omdat ze anders naar Duitsland moesten voor tewerkstelling. Ze sliepen in de bedstee. Weet je wat een bedstee is? Het was één grote wand met twee lange deuren, waarachter een bed was. Daar sliepen ze in. Ik was nog maar twee jaar en sliep in het ledikantje in de hoek van de kamer. Als de Duitsers kwamen, dan moesten de onderduikers onder het bed door. Daar zat een luikje. En dan kwamen ze in de kelder. Zo konden ze dan via de kelder in het hok komen.”

Hoe zorgde uw moeder dat ze niet ontdekt werden?
‘Als die onderduikers uit het bed moesten, legde mijn moeder mij in het warme bed. Want als de Duitsers kwamen en een warm leeg bed zouden zien, dan zouden ze denken: hé, het deugt niet. Nu hadden ze daar geen erg in, want ik lag erin. We hadden ook een hond. Mijn moeder was bang dat die hond ging blaffen als de onderduikers in het hok kwamen. Maar dat is niet gebeurd.’

Wat gebeurde er toen de Duitsers bij u thuis kwamen?
‘Ze stonden buiten te brullen van: ‘Doe open, doe open, doe open’. Mijn moeder deed het rustig aan want anders hadden mijn ooms geen tijd om door het luik te gaan. Ze gingen het hele huis door en ze zochten. In onze kamer stond een houtkachel, die was aangesloten aan de schoorsteen, met een pijp erdoor. Mijn moeder vertelde dat ze de pijp gewoon uit de schoorsteen trokken om te kijken of daar ook iets in zat. De Duitsers hadden een bayonet, heel scherp, waarmee ze overal doorheen staken. Dus gelukkig lagen mijn ooms niet meer in hun bedstee.’

Zijn uw ooms ontdekt?
‘Nee, ze zijn niet verraden. Op een gegeven moment zijn ze weggegaan, naar Drenthe. Ik denk dat ze daar ook onderdoken waren. Ik weet in ieder geval dat wij er kennissen aan hebben overgehouden, want wij gingen daar later altijd heen op fiets om te logeren tijdens de vakantie.’